17η Νοεμβρίου: εμένα με νοιάζει!

«ΠΡΟΣΟΧΗ!

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ..

την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου, η Πέμπτη Δημοτικού έκανε ένα (πολύ πετυχημένο όχι να το παινευτώ) θεατρικό .Εγώ πήρα μέρος και μπορώ να πω πως ήταν αρκετά κουραστικό μα άξιζε τον κόπο ! Τις ώρες που κάναμε πρόβα όλα έπρεπε να είναι καλοδουλεμένα και φυσικά όλοι να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν .Όταν κάνεις κάτι που θα παρουσιάσεις πρέπει να είναι όλα τέλεια.

Βέβαια όταν λέω όλα εννοώ όσα μπορεί να κάνει κάποιος. Όμως να τα λέμε σωστά . Όταν  βγήκα στην σκηνή ,και το άγχος και το στρες έφυγαν! Μόνο που έφυγαν αυτά εγώ είμαι ευχαριστημένη και από εμένα αλλά και από τους συμμαθητές μου! Ήταν μια υπέροχη εμπειρία!!!!»

(Ελένη-Κωνσταντίνα Πουλιάρου)

Πράγματι, τα πεμπτάκια μας έκαναν περήφανους!

Αφού μας ταξίδεψαν με το τραγούδι του Λοϊζου «Μη με ρωτάς» που το έπαιξαν σαν επαγγαλματίες μουσικοί..

και το τραγούδησαν όλοι μαζί…

έστησαν ένα σκηνικό σαλονιού του 1967 όπου μια μεσοαστική παρέα παίζει  αμέριμνη κουμ καν…

Αργότερα, κάποιος από την παρέα ανακοινώνει…χαρούμενος (!) ότι οι στρατιωτικοί ετοιμάζουν…επανάσταση!

μα η ζωή συνεχίζεται με καφεδάκι και αδιαφορία.

Τα παιδιά του Πολυτεχνείου αντιδρούν…

και τα παιδιά του ήσυχου οικογενειάρχη έρχονται ματωμένα!

Ο κυρ Βαγγέλης δεν μπορεί να χωνέψει ότι τα παιδιά του αναμίχθηκαν!

μα η κόρη του τον «ξυπνάει» λέγοντάς του: ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ!

Η χούντα πέφτει, ο γείτονας (που πάλι «βολεύεται») πανηγυρίζει και η παρέα του φωνάζει: Εσύ άλλα μας έλεγες!

Το αφιέρωμα έκλεισε με το τραγούδι «Πότε θα κάνει ξαστεριά» που είναι ευχή και ευθύνη όλων μας…

Διαβάστε πώε έγιναν τα γεγονότα, γραμμένα από τον «κυρ Βαγγέλη», Πέτρο Μαυρίδη:

 

 

Advertisements

«Όποιος έχει δύο χιτώνες…»

Το σχολείο μας συμμετέχει στην προσπάθεια της ΧΕΝ Θεσσαλονίκης να συγκεντρώσει ζεστά μπουφάν για τα 1.800 ασυνόδευτα παιδιά κι εφήβους.

Όσοι μπορείτε, φέρτε τα ως τις 30/11. Για να ζεστάνουμε παιδικές ψυχές…

 

Ταξίδι στο παρελθόν με γιαγιάδες και παππούδες…

«Χθες στο σχολείο, οι κυρίες μας κάλεσαν τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας. Τους κεράσαμε τσάι και βουτήματα και λέγοντας λαχνίσματα για να βρουν τη σειρά τους…

(ένι μένι, ντουντουμένι, τρία ρο, καζαρό, πιφ, ταλεβάντα, πιφ!)

μας μίλησαν για τα σχολικά τους χρόνια..

Κάποιες φορές το σχολείο τους ήταν μέσα σε μαγαζιά και κάποιες άλλες ήταν πέτρινο. Παλιά, δεν είχαν λεφτά, γι΄αυτό, όταν κάποιος είχε μεγαλύτερο αδερφό, έπαιρνε τα βιβλία από αυτόν και διάβαζε για το σχολείο.» (Πάρης)

«Είχαν βέργα, ξύλινα τραπέζια και μια σόμπα, και κάθε μέρα έπρεπε να φέρνουν από ένα ξύλο. Δεν έπαιρναν τσάντες όπως έχουμε εμείς τώρα. Έπαιρναν ένα μαξιλάρι, έβγαζαν τα πούπουλα από μέσα και το έκαναν τσάντα.» (Χρήστος)

«Έπρεπε να έχουν καλοσιδερωμένο και καθαρό μαντηλάκι για να βάζουν επάνω τα χέρια τους και να βλέπει ο δάσκαλος τα κομμένα και καθαρισμένα νύχια τους. Αν κάτι δεν άρεζε στον δάσκαλο, τους βαρούσε με τη βέργα ή τους έβαζε όρθιους με το ένα πόδι στον τοίχο. Όταν έβγαιναν διάλειμμα, έπαιζαν κουτσό και τζαμί. Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν η γιαγιά του Γιώργου, φορώντας την κορδέλα που είχαν τότε, μας έδειξε την παλιά τσάντα της που είχε στο σχολείο…» (Δημήτρης)

(κι οι δάσκαλοι της έδωσαν την σημαία που δεν μπόρεσε να κρατήσει μικρή γιατί δεν είχε χρήματα να ράψει την στολή!)

«Με εντυπωσίασε που όλες οι γιαγιάδες και ο παππούς στο τέλος έλεγαν «ήταν ωραία χρόνια» παρόλο που υπήρχε φτώχια, στο σχολείο τρώγαν ξύλο και έκαναν ό,τι τους έλεγαν οι γονείς τους!» (Κατερίνα)

Είδαμε και φωτογραφίες τους από παλιά..

τετράδια κι αναγνωστικά τους…

Ε, μετά, κάναμε κι εμείς πως ζούσαμε τότε και…ντυθήκαμε ανάλογα!

(Οι δασκάλες της Γ΄και Δ΄τάξης ευχαριστούμε θερμά τις γιαγιάδες και τον παππού που μας τίμησαν με την παρουσία τους. Ήταν μια συντροφιά που ανέδιδε αξιοπρέπεια, ήθος, αρχοντιά, ευγένεια και νιάτα! Γιατί τα νιάτα είναι στο βλέμμα και στην ψυχή! Ευχαριστούμε για όσα μοιράστηκαν, για τις πολύτιμες συμβουλές τους και για τα καλά τους λόγια!)

 

Δείτε τις συλλογές μας!

Εμείς τα τριτάκια, ζηλέψαμε διαβάζοντας το μάθημα της Γλώσσας που έλεγε  για τη συλλογή γραμματοσήμων του Μίκη Θεοδωράκη και φέραμε κι εμείς τις δικές μας!

Αρκουδάκια κι αυτοκόλλητα…

αιγυπτιακά αγαλματίδια και γραμματόσημα…

τικ και ήρωες του Ντίσνεϊ…

τηλεκάρτες και τάπες…

και ό,τι άλλο είναι πολύτιμο για τον καθένα μας.

Καλέσαμε και τους φίλους μας από την Δ΄τάξη να τα δουν…

και μετά τους διαβάσαμε τα κείμενά μας όπου εξηγούσαμε καλύτερα τι συλλέξαμε και γιατί…

Είμαστε λοιπόν κι εμείς μικροί συλλέκτες πια!

 

 

Επέτειος εξέγερσης Πολυτεχνείου: ελάτε να θυμηθούμε…

Η Ε΄τάξη του σχολείου μας έχει ετοιμάσει ένα όμορφο αφιέρωμα για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και θα μας το παρουσιάσει την Παρασκευή στις 9.00 π.μ. στην αίθουσα του ολοήμερου. Η παρουσία των υπόλοιπων μαθητών είναι υποχρεωτική, για να τιμήσουν την προσπάθεια των παιδιών της Ε΄και των αγωνιστών της δημοκρατίας. Όλοι οι μαθητές θα έρθουν κατευθείαν στις 9.00 π.μ. και το αφιέρωμα θα διαρκέσει περίπου μια ώρα. Μετά οι μαθητές θα αποχωρήσουν στα σπίτια τους. Δε θα γίνουν μαθήματα και το ολοήμερο δε θα λειτουργήσει.

Γιορτή Πολεμικής Αεροπορίας!

Στις 6/11/2017 οι μαθητές της Α΄και της Β΄τάξης του σχολείου μας επισκέφτηκαν την 113 Πτέρυγα Μάχης. Δείτε φωτογραφίες τους έξω…

και μέσα στα μαχητικά!

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ…ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ…

Οι δασκάλες της Γ΄και Δ΄τάξης προσκαλούμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες των παιδιών σε μια όμορφη συνάντηση στην αίθουσα του ολοήμερου όπου θα μοιραστούμε αναμνήσεις από τις σχολικές σας τάξεις και τα σχολικά σας χρόνια! Αν έχετε κάποιο αντικείμενο από τότε, φέρτε το να το δούμε.

Κερνάμε τσάι και βουτήματα και ανυπομονούμε να σας ακούσουμε!

Ώρα συνάντησης: 11.30 π.μ.

Ημέρα: Δευτέρα 13 του Νοέμβρη

(Δεκτοί και οι θείοι-ες!)

Παρακαλούμε, όσοι-ες μπορείτε να συμμετέχετε, δηλώστε στην πρόσκληση που έχουν τα παιδιά.

             Οι δασκάλες

  • Βέτα Κλιμεντίδου
  • Λεία Καραμανλή